Elhamdülillah: TANRI’ya övgüler sunuyoruz. Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: TANRI’dan başka bir tanrı olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz. 

Tanrı irade ediyorsa bugün Tanrı’nın kutsal yazılarının ve Kuran’ın bizler için ne olduğu ne anlam ifade etmesi gerektiği üzerine konuşacağız.  

Bakara suresinin 62. ayeti ve Maide suresinin 69. ayetinde kurtuluşumuz için minimum gereksinimler; Tanrı’ya iman, son güne iman ve doğru bir hayat sürmek olarak açıklanmıştır. Bu gereksinimleri sağlıyorum, kutsal yazıya ne gerek var diyebilir miyiz? Kuran’ın 19 kodlu büyük matematiksel mucizesine tanık olan bizler artık her şeyin yaratıcısı olandan ilahi bir metin aldığımızdan eminiz. Elbette yaratıcımızın, rızık sağlayıcımızın, din gününün sahibi olan Rabbimizin bize mesajı olan kutsal yazıya çok dikkatle eğilmeliyiz. Peki yüceler yücesi Tanrı kutsal metinleri hangi amaçla gönderdi?  

42:51 ayetine göre insanoğlunun Tanrı ile haberleşme yollarından biridir. Bakara suresi 4. ve 177. ayetlerine göre kutsal yazıya iman etmek doğruluğun tanımı içindedir. Yine bakara suresinin 85. ve 285. ayetlerine göre kutsal yazının tamamına iman edilmelidir. Ayrıca sadece Kuran’a değil Tanrıdan gelen önceki kutsal metinlere de iman etmek doğru imanlıların özelliklerindendir. Rabbimiz Maide suresinin 44. ve 46. ayetlerinde Tevrat’ın ve İncil’in içinde rehberlik ve ışık bulunduğunu bildirmektedir. Kuran ise hem önceki kutsal yazıları doğrulayıcı, hem rehberlik ve rahmet olmak üzere Muhammed nebiye vahyedilmiş, bizlere ulaşmıştır. 

[3:3] O sana, önceki tüm kutsal yazıları doğrulayan bu kutsal yazıyı gerçek olarak indirdi ve de Tevrat’ı ve İncil’i indirdi.  

Her gün namazlarımızda 17 kez ve dualarımızda da okuduğumuz Fatiha suresinde “doğru yolda bize rehberlik et, nimetlendirdiğin kimselerin younda…” cümlesini söyleyerek Rabbimize yalvarırız. Tanrıdan gelen kutsal yazılar bize doğru yolda rehberlik eden nimetlerdendir. 2:231, 4:113, ayetleri bize kutsal yazıların Tanrı’nın nimetlerinden olduğunu söyler. Bu metinler Rabbimizin bizi doğru yola ve rahmete eriştireceği buyrukları içerir ve bize bilgeliği öğretir, bizi gerçeğe yönlendiriler. Bu bilgeliğin içinde en iyi farkında olmamız gereken durumlardan biri de ahiret bilincidir -ki 38:46’ya göre bu da Tanrı’nın nimetidir-. Kuran’ın şu ayetleri kutsal yazıların bize verilme nedenlerini anlatır;  

[6:154] Ve biz Musa’ya, en iyi buyruklarla tamamlanmış, her şeyi detaylandıran, bir rehber ve rahmet olan kutsal yazıyı verdik ki, Rableri ile buluşacaklarına iman etsinler.  

[42:17] TANRI’dır gerçeği ve yasayı iletmek için kutsal yazıyı indiren. Tüm bildiklerinizin aksine, Saat (Yargı Günü) çok yakın olabilir. 

 [7:2] Bu kutsal yazı sana vahyedilmiştir—kalbinde onunla alakalı şüphe barındırma—ki onunla uyarasın ve imanlılara bir hatırlatıcı sağlasın diye. 

[14:52] Bu, kendisiyle uyarılmaları, O’nun tek bir tanrı olduğunu bilmeleri ve akıl sahiplerinin dikkate almaları için insanlara bir ilandır. 

[25:1] En kutludur, kuluna Yasa Kitabı’nı Vahyeden, böylece o, tüm dünyaya bir uyarıcı vazifesi görebilir. 

[80:11] Doğrusu bu bir hatırlatıcıdır. 

[44:2] Ve bu aydınlatıcı kutsal yazı. 

[44:3] Onu bereketli bir gecede indirdik, çünkü biz uyarmalıyız. 

[44:4] Onda (kutsal yazıda) her bilgelik meselesi açıklığa kavuşturulur. 

[57:25] Biz apaçık kanıtlarla desteklenen elçilerimizi gönderdik ve onlara kutsal yazı ve yasayı indirdik ki, insanlar adaleti ayakta tutsunlar…… 

[41:2] En Lütufkâr, En Merhametli olandan bir vahiy. 

[41:3] Ayetleri, Arapça bir Kuran’da, bilen insanlar için bütün detayları sağlayan bir kutsal yazı. 

[41:4] Bir müjdeleyici, aynı zamanda bir uyarıcı. Ancak onların çoğu yüz çevirir; onlar işitmezler. 

Bunlar ve bunlara benzer birçok ayet, şerefli kutsal metinlerin bizlere detaylandırılmış hatırlatıcı, uyarıcı, müjdeleyici, doğru buyrukları ve bilgeliği içeren, aydınlatıcı mesajlar içerdiğini ve kutsal yazılardaki buyruklara uymamız gerektiğini, öğüt almamız için doğru tarihi aktardığını, insanlar arasında adaleti ayakta tutmanın da yolunun bu olduğunu vurgulamaktadır.  

Kudretli ve bilgeler bilgesi Rabbimizden bize kanıtla ulaştırılmış olan kutsal yazı Kuran Son Ahit, eski ahit ve yeni ahitin doğrulayıcısıdır. Aynı zamanda Kuran tüm kutsal yazıları tamamına erdirir. 

[2:89] TANRI katından kendilerine bu kutsal yazı geldiğinde, yanlarındaki ile uyumlu olduğu ve onu doğruladığı halde ve inkârcılarla konuştuklarında onun geleceğini haber verip durdukları halde, kendi haber verdikleri gerçekleşince onu inkâr ettiler. TANRI’nın laneti, inkârcılara işte böyle dokunur. 

Kuran’ı Yalnızca Tanrı Yazabilir 

[10:37] Bu Kuran’ı TANRI’dan başkasının yazmış olması mümkün değil. Önceki tüm mesajları doğrular ve tamamen detaylı bir kutsal yazı sunar. O hatasızdır; çünkü o, kâinatın Rabbinden gelmektedir. 

[6:155] Bu da vahyettiğimiz bereketli bir kutsal yazıdır; onu takip edip doğru bir hayat sürün ki rahmete erişesiniz. 

Kuran’ın sözleri 19:64’te konuşur ve derler ki, “Biz Rabbinin emri olmadan inmeyiz. O’na aittir bizim geçmişimiz, geleceğimiz ve aralarındaki her şey. Senin Rabbin asla unutkan değildir.” 

Bizleri karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için kutsal yazı ile nimetlendiren Rabbimize hamd olsun.  

Tuubuu ila Allah : Tanrı’ya tövbe edelim 

2. HUTBE 

Elhamdülillah: TANRI’ya övgüler sunuyoruz. Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: TANRI’dan başka bir tanrı olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz. 

İnsanlığın en temel sorusu tarih boyunca “neden buradayız?” olmuştur. Bu konu üzerine çok farklı görüşler ortaya atılmış, bunların önemli bir kısmı sadece tahmin ve zan olarak kalmıştır. Bize ulaşan kanıtlanmış kutsal yazı ile artık bunun cevabını biliyoruz. Biz insanlar yüce toplumdaki kavgada Tanrı’nın mutlak otoritesini onaylamakta yetersiz kaldık (38:69) ve aramızdan kimin daha iyisini yapacağının ayırt edilmesi için bu dünyaya geçici bir hayata geldik (67:2).  Günahın bedelinden kurtulabilmek, bu geçici hayatta ve ebedi hayatımızda da saadet içinde olabilmek için Tanrı’nın rahmetine, vahye sarılmaya ihtiyacımız var.  

[42:52] Böylelikle, biz sana buyruklarımızı ilan eden bir vahiy vahyettik. Senin kutsal yazı veya iman hakkında hiçbir fikrin yoktu. Ancak bunu, kullarımızdan seçtiğimiz kimselere rehberlik etmek için bir yol gösterici yaptık. Kesinlikle sen dosdoğru bir yolda rehberlik ediyorsun. 

 [3:103] TANRI’nın ipine sımsıkı tutunun, hepiniz ve bölünmeyin. TANRI’nın üzerinizdeki nimetlerini hatırlayın—sizler düşman olmuştunuz da kalplerinizi O uzlaştırmıştı. O’nun lütfu sayesinde kardeş oldunuz. Sizler ateş çukurunun kenarındaydınız ve O sizi oradan kurtardı. TANRI vahiylerini size bu şekilde açıklar ki rehberlik edilesiniz. 

Tanrı’dan bize gelen Kuran’daki ilahi buyruklara uyduğumuzda, dünyada teslimolanlar için mutluluk, adalet, barış, esenlik ve kardeşlik mümkün olur. Ahirette de Rabbimizin rahmeti ve bağışlaması, cehennem azabından uzak olmak, cennette ve Tanrı’ya yakın olabilmek Kuran’daki tüm buyrukları gözetmemiz ile mümkündür  

[3:133] Rabbinizden bağışlanmaya ve genişliği gökleri ve yeri kuşatan bir Cennete doğru hevesle yarışmalısınız; o, doğruları bekliyor, 

Kuran’ın tümünün Muhammed nebinin kalbine kadir gecesinde indirilip sonra rahat anlaşılması için hafızasına peyderpey bırakılmıştı.  

 [17:106] Bir Kuran ki, tek seferde indirmemize rağmen insanlara uzun bir zaman dilimi boyunca okuman için onu yavaş yavaş bıraktık. 

Biz de Kuran’ın tamamına iman ettik ve buyruklara uymaya karar verdik. Fakat ayetleri, buyrukları öğrenmemiz ve onu kalıcı olarak hayata geçirmemiz bir süreç alacaktır. Bunun için hem bireysel hem de grup olarak Kuran okunmalı ve üzerinde derin derin düşünülmelidir. Tanrı bu yolda rehberliğini üzerimizde daim etsin ve bizleri rahmetine dâhil etsin inşallah.  

Kardeşlerim, Rabbimizin vahiylerinde ibadet ritüellerine uyma, günahlardan (özellikle büyük günahlardan), haramlardan sakınma, çokça zikir ve Kuran okuması yapma gibi emirler olduğunu biliyoruz. Bunların yanı sıra Tanrı’nın Kuran’daki tüm uyarılarına dikkat etmeli, hiçbir buyruğu bilerek göz ardı etmemeliyiz.  

[2:231]…….TANRI’nın vahiylerini hafife almayın. TANRI’nın size olan nimetlerini ve sizi aydınlatmak için size kutsal yazıyı ve bilgeliği indirdiğini hatırlayın. TANRI’yı gözetin ve bilin ki TANRI her şeyin farkındadır. 

 [2:85] ……Kutsal yazının bir kısmına iman ediyor ve bir kısmını da inkâr mı ediyorsunuz? Aranızdan böyle yapanlar için bu hayatta aşağılanma ve Diriliş Günü’nde azabın çok daha kötüsü dışında azap ne olmalıydı ki? TANRI yaptığınız hiçbir şeyden asla habersiz değildir.  

Rabbimiz Araf suresinde Muhammed nebiye ve tüm imanlılara şöyle seslenmektedir; 

[7:2] Bu kutsal yazı sana vahyedilmiştir—kalbinde onunla alakalı şüphe barındırma—ki onunla uyarasın ve imanlılara bir hatırlatıcı sağlasın diye. 

[7:3] Siz hepiniz, Rabbinizden size ne vahyedildiyse onu takip edin; O’nun yanında birtakım putları takip etmeyin. Nadiren dikkate alıyorsunuz! 

Kardeşlerim Rabbimizin buyruklarından biri de Rabbimizin ayetlerinin gizlenmemesi, açıklanmasıdır. Tanrı’nın vahiyleri ilan edilmelidir. 

[3:187] TANRI, kutsal yazı alanlarla bir antlaşma yaptı: “Onu insanlara duyuracaksınız ve onu asla gizlemeyeceksiniz.” Fakat onu arkalarına atıp önemsemediler ve ucuz bir fiyata sattılar. Ne kötü bir ticaret. 

Kutsal yazı almış olanlar sadece bozulmuş Yahudi, bozulmuş Hristiyan ve bozulmuş Müslümanlar değil, biz teslimolanlar da kanıtlanmış kutsal yazı aldık ve tüm ayetlere uymamız gerektiği gibi bu ayete de uymamız gerekir. 3:187 deki antlaşma bizleri de kapsamaktadır. Antlaşma elçisinin Maide suresindeki şu ayete attığı başlık Kuran’ın önceki kutsal yazı takipçileri için de Tanrı’dan mesaj olduğunu belirtiyor. 

Kuran: Tanrı’nın Yahudilere ve Hristiyanlara Mesajı 

[5:15] Ey kutsal yazı halkı! Kutsal yazıda gizlemiş olduğunuz birçok şeyi size ilan etmek ve işlemiş olduğunuz birçok başka taşkınlığı affetmek amacıyla elçimiz size gelmiş bulunuyor. TANRI’dan size bir yol gösterici ve esaslı bir kutsal yazı geldi. 

Tanrı’nın Antlaşma Elçisi 

[5:19] Ey kutsal yazı halkı! “Biz hiçbir vaiz veya uyarıcı almadık” demeyesiniz diye, elçisiz geçen bir zaman periyodunun ardından, bir şeyleri açıklamak üzere elçimiz size gelmiş bulunuyor. Artık size bir vaiz ve uyarıcı geldi. TANRI Her Şeye Gücü Yetendir. 

Büyük Suç 

[2:159] Vahiylerimizi ve rehberliğimizi, onları insanlar için kutsal yazıda ilan ettikten sonra gizleyen kimseler, TANRI tarafından lanetlenmişlerdir; onlar tüm lanet edenler tarafından da lanetlenmişlerdir. 

[2:160] Tövbe eden, kendini düzelten ve ilan edenlere gelince, Ben onları günahın bedelinden kurtarırım. Ben Günahın Bedelinden Kurtaranım, En Merhametli Olanım. 

[93:11] Rabbinin sana ihsan etmiş olduğu nimeti ilan et.  

Biliyoruz ki Kuran Rabbimizin en önemli nimetlerdendir. Tüm bu ayetler bize ulaşan vahyi, bilgi ve rehberliği duyurmakla da yükümlü olduğumuzu hatırlatıyor. Tanrı’nın bu buyruğunu da bilgece yerine getirmeye çalışalım inşaalah. Üstelik antlaşma elçisi aracılığı ile Rabbimizden büyük bir mucize geldi. 74. Surede belirtilen 19 kodlu matematiksel mucize ve antlaşma elçisi ile Rabbimiz bize arı duru tam ve kapsamlı olan Kuran’ı ve ondaki bilgeliği ihsan etti. Bilgeler bilgesi bize daha önce bilmediklerimizi de öğretti. O’na yücelik olsun, tapılmaya tek layık olan Tanrı yüceltilsin.  

Ekimus Salât : Namazı kılalım 

Hutbe: Alev

Elhamdülillah: Tanrı’ya övgüler sunuyoruz. 

Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: Tanrı’dan başka bir Tanrı’nın olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz. 

Bugünkü hutbemizin konusu kaygı ve adanmışlık üzerine olacak. İnsanların duygu-düşüncelerini bir skala üzerine yazacak olsaydık eğer, bu skalanın en soluna “korku ve endişe” yazmamız yanlış olmazdı herhalde. İnsanoğlunun durumlara karşı gerek zihinsel gerek de fiziksel olarak yoğun olarak hissettiği pek de hoş sayılamayacak olan duygu durumunun genel ismi korku veya endişedir. Genellikle kalp hızlanır, nefes alışverişi artar, kaslar gerilir ve sonuç olarak “kaç veya savaş” tepkisi tetiklenir. Korku daha çok fiziksel eylemler sonucunda oluşur, bir köpeğin sizi kovalaması veya bir anda yüksek bir ses duymak gibi. Bu durum çoğu canlıda vardır ve bizlerin yaratılışıyla alakalı bir durumdur, hayatımızı devam ettirmemize yarar, O’na övgüler olsun. Endişe ise zihinsel bir süreçtir ve düşüncelerle ilgilidir. Gelecekteki olası kötü senaryolar üzerine yoğunlaşma eğilimindedir ve bu fıtri değildir. Herhangi bir canlı yarın ne yapacağım diye endişelenmezken insanoğlu gerçekten de endişelidir. Skalanın en solunda olan bu duygu durumu aynı zamanda insanların da içerisinde en çok yer aldığı bölümdür.  

[3:175] Vatandaşlarına korku aşılaması şeytanın yöntemidir. Eğer imanlılar iseniz onlardan korkmayın, onların yerine Benden korkun. 

[70:19] Doğrusu insanoğlu endişelidir. 

[70:20] Kendisine bir sıkıntı dokunduğunda umutsuzluğa kapılır. 

Eğer yüreğimizde en ufak bir endişe varsa, kendimize dönüp şunu sormalıyız: Her şeyin sahibi Tanrı değil midir? O’na tamamıyla adanan bir ruh olursak endişelenmemiz gereken konu nedir? Kaygımız gerçekten para mıdır, yoksa eksik bıraktığımız bir güven midir? 

[63:7] Onlar, “TANRI’nın elçisinin peşinden gitmiş olanlara hiç para vermeyin, belki onu terk ederler!” diyenlerdir. Oysa TANRI göklerin ve yerin hazinelerine sahiptir, fakat ikiyüzlüler idrak etmezler.  

Eğer sağlığımız için kaygı duyuyorsak, şunu sormalıyız: Bedeni ve ruhu yaratan Tanrı değil midir? O’na teslim olan bir ruh, hangi hastalıktan korkar? Endişemiz gerçekten beden midir, yoksa Tanrı’nın şifasına olan inancımızda bir eksiklik midir? 

[6:82] İman edenler ve imanlarını puta tapmakla kirletmeyenler mükemmel güvenliği hak ettiler ve onlar gerçekten rehberlik edildiler 

Eğer mutluluğumuz konusunda kaygıya kapılıyorsak, kendimize şunu sormalıyız: Mutluluğun gerçek kaynağı Tanrı değil midir? O’na tam anlamıyla teslim olmuş bir ruh, neyin peşinde mutluluğunu kaybeder? Endişemiz gerçekten neşe midir, yoksa göz ardı ettiğimiz bir iç huzur mudur? 

[10:62] Kesinlikle, TANRI’nın müttefiklerinin korkacakları hiçbir şey yoktur, onlar üzülmeyecekler de. 

[10:63] Onlar iman edip doğru bir hayat sürenlerdir. 

[10:64] Onlar için Ahirette olduğu gibi bu dünyada da sevinç ve mutluluk vardır. Bu, TANRI’nın değiştirilemez yasasıdır. İşte böyledir en büyük zafer. 

Tanrı’ya adanmış bir ruh, bedbaht bir hayat sürmez; ancak unutmamalıyız ki, O’na tapınma amacımız, hayatımızdaki kötülükleri sona erdirmek veya arzuladığımız mutluluğa ulaşmak olmamalıdır. Yani, amaç ile aracı birbirine karıştırmamalıyız. Amacımız, tapılmaya layık olan Tanrı’yı hakkıyla yüceltmek ve O’na gönülden bağlı kalmaktır. Bunu yaptığımızda ise gerisi zaten kendiliğinden gelecektir. Fakat Tanrı’yı yalnızca mutluluk verme aracı olarak görmek, gerçek mutluluğun kapılarını aralamayacaktır. Zira mutluluğu arzulamak, derin bir mutsuzluğu itiraf etmek demektir. 

Hali hazırda sahip olduğun bir şeyi istemezsin; eğer sağ elin sapasağlam duruyorsa, Tanrı’dan bir sağ el talep etmezsin. Aynı şekilde, gerçekten mutluysan, mutluluğu arzu edemezsin. Mutsuz olduğunu dile getirmek, tatminkar bir ruhun yapacağı bir eylem değildir. Eğer tatminkar değilsen, mükemmel mutluluğa ulaşmak da senin için bir hayal olacaktır; bu döngü, yalnızca karmaşayı besler. Kafamız karışmasın; mutluluğumuzu artırmasını isteyebiliriz, tıpkı var olan sağ elimizin daha sağlıklı olmasını arzulamak gibi. 

Unutmayalım ki, mutluluk içsel bir huzurun meyvesidir; Tanrı’ya yöneldikçe, ruhumuzun derinliklerinde saklı bu mutluluğu keşfedeceğiz. O’nun yüceliğinde kaybolduğumuzda, içsel dengeyi bulacak ve gerçek mutluluğun kapılarını aralayacağız. 

[13:26] TANRI, irade ettiği kimse için rızkı artıran yahut kesintiye uğratandır. Kafaları sürekli bu dünya hayatı ile meşgul oldu; ancak bu hayat, Ahiret ile kıyaslandığında sıfırdır. 

[13:27] İnkâr edenler derler ki “Keşke Rabbinden ona bir mucize gelebilmiş olsaydı (biz iman ederdik).” De ki, “TANRI irade ettiği kişiyi saptırır ve Kendisine yalnızca itaat edenleri yönlendirir.” 

[13:28] Onlar kalpleri TANRI’yı hatırlamakla hoşnut olan kimselerdir. Kesinlikle, kalpler TANRI’yı hatırlamakla hoşnut olur. 

[13:29] İman edip doğru bir hayat sürenler mutluluğu ve sevinçli bir kaderi hak ettiler. 

Tuubu ila Allah: Tanrı’ya tövbe edelim. 

2.Kısım 

Elhamdülillah: Tanrı’ya övgüler sunuyoruz. 

Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: Tanrı’dan başka bir Tanrı’nın olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz. 

Hutbemizin bu kısmında ise mutlak şekilde Tanrı’ya adanan ruhlar üzerine konuşalım. Adanmışlık yani Teslimiyetin Zirvesi: En üst seviyede yer alan bu kişiler, her koşulda Tanrı’ya olan inançlarını ve bağlılıklarını sürdürürler. Onlar için umut, azim, sabır gibi erdemler, Tanrı’ya olan sarsılmaz inançlarının meyvesidir. Hayatın fırtınaları karşısında gönülleri sarsılmaz, çünkü Tanrı’nın her şeyin iradesini yürüttüğüne dair derin bir bilgelik taşırlar. Zorluklar onların inancını sınamaz, aksine daha da pekiştirir. Tanrı’ya olan teslimiyetleri, dağların sağlamlığına benzer; zorluklar karşısında sarsılmaz, eğilmez, her daim güçlüdür ama Tanrı karşısında ise paramparça olurlar. Bu adanmışlık, ruhlarına kök salmış bir huzur ve dinginlikle yankılanır, her adımlarında Tanrı’dan yanadırlar.  

[3:146] Nice peygamberin yanında onunla beraber savaşan adanmış insanlar vardı, TANRI uğrunda uğradıkları baskının altında hiçbir zaman gevşemediler, onlar ne tereddüt ettiler, ne de cesaretlerini kaybettiler. TANRI, kararlı olanları sever. 

[6:14] De ki, “O, gökleri ve yeri Başlatan ve besleyen ama beslenmeyen olduğu halde, TANRI’dan başkasını mı Sahip ve Efendi olarak kabul edeyim?” De ki, “Ben en adanmış teslim olan olmakla ve ‘puta tapan biri olma’ diye emrolundum.” 

Bir İmanlı, varoluşunun özüne baktığında, her şeyin bir emanet olduğunu fark eder. Hayat, aslında sınırsız bir bilgelikten gelen bir lütuftur ve bu lütfa verilen en derin karşılık, mutlak bir teslimiyetle Tanrı’ya adanmışlıktır. Adanmışlık, sadece bir özveri değil, ruhun en saf haliyle, kendini O’na bırakmasıdır. Bu, fırtınalarla boğuşan bir geminin sonunda güvenli bir limana sığınması gibi, insanın içsel huzuru bulduğu bir arayıştır. Adanmış bir kalp, dünya karmaşasından uzak, sonsuzun huzurunda dinginliğe kavuşur; çünkü bilir ki her şeyin başı ve sonu, yalnızca O’nun ellerindedir. 

Hutbeyi İncil’in şu cümleleriyle bitirmek istiyorum: 

“Bu nedenle size şunu söylüyorum: ‘Ne yiyip ne içeceğiz?’ diye canınız için, ‘Ne giyeceğiz?’ diye bedeniniz için kaygılanmayın. Can yiyecekten, beden de giyecekten daha önemli değil mi?  Gökte uçan kuşlara bakın! Ne eker, ne biçer, ne de ambarlarda yiyecek biriktirirler. Göksel Babanız yine de onları doyurur. Siz onlardan çok daha değerli değil misiniz? Hangi biriniz kaygılanmakla ömrünü bir anlık uzatabilir? Giyecek konusunda neden kaygılanıyorsunuz? Kır zambaklarının nasıl büyüdüğüne bakın! Ne çalışırlar, ne de iplik eğirirler.  Ama size şunu söyleyeyim, bütün görkemine karşın Süleyman bile bunlardan biri gibi giyinmiş değildi.  Bugün var olup yarın ocağa atılacak olan kır otunu böyle giydiren Tanrı’nın sizi de giydireceği çok daha kesin değil mi, ey kıt imanlılar? “Öyleyse, ‘Ne yiyeceğiz?’ ‘Ne içeceğiz?’ ya da ‘Ne giyeceğiz?’ diyerek kaygılanmayın.  Uluslar hep bu şeylerin peşinden giderler. Oysa göksel Babanız bütün bunlara gereksinmeniz olduğunu bilir.  Siz öncelikle O’nun egemenliğinin ve doğruluğunun ardından gidin, o zaman size bütün bunlar da verilecektir. O halde yarın için kaygılanmayın. Yarının kaygısı yarının olsun. Her günün derdi kendine yeter.” 

Equmis Salat: Namaz Kılalım  

Hutbe: Eren

Bu Kanıtlanmış Ahit boyunca çok sayıda ayette, Tanrı, imanlıların şimdi ve sonsuza dek mutluluğunu şahsen garanti etmektedir: