13.11.2026 Cuma Hutbesi – BİRLİK, DAYANIŞMA VE ELÇİYE İTAAT: TESLİM OLANLARIN SORUMLULUĞU

BİRİNCİ HUTBE: Birbirimizden ayrılmak mı, birbirimize tutunmak mı?

Elhamdülillah: TANRI’ya övgüler sunuyoruz.

Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: TANRI’dan başka tanrı olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz.

Değerli kardeşlerim,

Bugün sizlerle yalnızca bireysel inancımızı değil, bu inancı paylaşan insanlarla aramızdaki sorumluluğu konuşmak istiyorum.

Bir insanın TANRI’ya inanması önemlidir. Ancak şu soruyu da sormalıyız: İnancımız bizi birbirimize nasıl yaklaştırıyor? Aynı TANRI’ya yöneldiğimizi söylüyorsak neden birbirimize karşı uzak, ilgisiz ve bazen düşmanca davranıyoruz?

Bir topluluk yalnızca aynı inancı dile getiren insanlardan mı oluşur, yoksa birbirinin yükünü hafifleten, birbirini koruyan ve zor zamanlarda yanında duran insanlardan mı?

TANRI, 3:103’te şöyle buyurur:

“TANRI’nın ipine sımsıkı tutunun, hepiniz ve bölünmeyin. TANRI’nın üzerinizdeki nimetlerini hatırlayın—sizler düşman olmuştunuz da kalplerinizi O uzlaştırmıştı. O’nun lütfu sayesinde kardeş oldunuz. Sizler ateş çukurunun kenarındaydınız ve O sizi oradan kurtardı.”

Bu ayet bize bir topluluğun gücünün yalnızca sayısında olmadığını gösterir. İnsanları bir arada tutan şey, ortak bir ilahi rehberlik ve birbirlerine karşı taşıdıkları sorumluluktur.

Fakat birlik demek, herkesin her konuda aynı düşünmesi demek değildir. İnsanlar farklı düşünebilir, tartışabilir ve birbirlerine katılmayabilir. Önemli olan farklılıkların düşmanlığa dönüşmemesi ve hakikatin önüne kişisel çıkarların geçmemesidir.

TANRI, 8:46’da şöyle buyurur:

“TANRI’ya ve elçisine itaat edin ve kendi aranızda çekişmeyin, yoksa başarısız olursunuz ve gücünüz dağılır. Kararlı bir şekilde sebat edin. TANRI kararlı bir şekilde sebat edenlerle beraberdir.”

Dikkat edelim: Birbirimizle çekişmek yalnızca ilişkilerimizi bozmaz, birlikte hareket etme gücümüzü de zayıflatır.

Bir kardeşimiz zor durumdayken ona sırtımızı dönüyorsak, bir başkasının başarısına sevinemiyorsak, birbirimizin hatalarını düzeltmek yerine birbirimizi küçük düşürmeye çalışıyorsak burada gerçek bir dayanışmadan söz edemeyiz.

İmanlı olmak yalnızca kendi kurtuluşumuzu düşünmek değildir. Bir başkasının iyiliğini de istemektir.

Bazen bir insanın ihtiyacı para değil, dinlenilmektir. Bazen bir kardeşimizin ihtiyacı öğüt değil, yanında duracak bir insandır. Bazen de bir insanın hayatını değiştirecek şey, kendisini yalnız hissetmediğini anlamasıdır.

Öyleyse kendimize şu soruyu soralım: Biz birbirimizin hayatını kolaylaştırıyor muyuz, yoksa birbirimizin yükünü mü ağırlaştırıyoruz?

TANRI’nın istediği birlik, yalnızca yan yana durmak değil, doğru olanı birlikte yaşatmaktır.

Tövbe edelim; Tuubu illaAllah

İKİNCİ HUTBE: Elçiye itaat ve imanlıların birbirine karşı sorumluluğu

Elhamdülillah: TANRI’ya övgüler sunuyoruz.

Eşhedü en la ilahe illa Allah, vahdehu la şerike leh: TANRI’dan başka tanrı olmadığına, O’nun bir ve tek olduğuna ve ortağının bulunmadığına tanıklık ederiz.

Değerli kardeşlerim, ikinci hutbemizde değinmek istediğim; Birliğin temelinde ortak bir rehberlik vardır.

Peki, TANRI’nın rehberliğini nasıl takip edeceğiz? Elçiye itaatin anlamı nedir?

TANRI, 3:32’de şöyle buyurur:

“İlan et: ‘TANRI’ya ve elçiye itaat edin.’ Eğer yüz çevirirlerse TANRI inkârcıları sevmez.”

Elçi, kendisine ait bir din oluşturmak için değil, TANRI’nın mesajını insanlara ulaştırmak için gönderilmiştir. Bu nedenle elçiye itaat konusunu ele alırken mesaj ile kişisel düşünceyi birbirinden ayırmalıyız.

Tanrı, Elçisi Yoluyla Talimatlar Gönderir

(24:47) Onlar, “TANRI’ya ve elçiye inanıyoruz ve itaat ediyoruz” derler fakat öte yandan bazıları sonradan geri çekilir. Bunlar inanan değildirler.

(24:48) Aralarında hüküm vermesi için TANRI’ya ve elçisine davet edildiklerinde, onlardan bazıları mutsuz olur.

(24:49) Ancak, eğer hüküm onların lehine ise onu tereddüt etmeden kabul ederler!

(24:50) Kalplerinde bir hastalık mı var? Kuşku mu duyuyorlar? TANRI’nın ve elçisinin kendilerine haksızca davranmasından mı korkuyorlar? Aslında, haksız olanlar onlardır.

Reşad Halife’nin de özellikle vurguladığı anlayışlardan biri budur: Elçiye itaat, onun TANRI’dan ilettiği mesaja, yani Kur’an’a uymaktır. Bu konu onun 29 Ekim 1982 tarihli cuma hutbesinde ayrıntılı olarak ele alınmıştır.

TANRI, 4:80’de şöyle buyurur:

“Kim elçiye itaat ederse TANRI’ya itaat etmiş olur. Yüz çevirenlere gelince, biz seni onlara bekçi olarak göndermedik.”

Öyleyse elçiye itaat, insanın kendi düşüncelerini veya bir geleneği TANRI’nın mesajının üzerine koyması değildir. Asıl mesele, iletilen vahye bağlı kalmaktır.

TANRI, 4:59’da da anlaşmazlıklarımızı TANRI’ya ve elçiye havale etmemizi emreder. Bu bize topluluk içinde karşılaştığımız sorunları kişisel öfkemizle değil, ilahi rehberlikle çözmemiz gerektiğini hatırlatır. Fakat birlik yalnızca aynı mesajı kabul etmekle tamamlanmaz. Onu hayatımızda uygulamamız gerekir.

TANRI, 8:1’de imanlılara birbirlerine doğru kimseler olmayı nasihat etmelerini emreder. Bu, birbirimizin iyiliğini gözetmenin ve birbirimize karşı sorumluluk taşımanın önemini gösterir.

Bir kardeşimiz hata yaptığında onu aşağılamak yerine doğruya yönlendirebiliyor muyuz? Maddi imkânı olmayan birine yardım ediyor muyuz? Birimizin sevinci diğerimizin sevinci, birimizin sıkıntısı diğerimizin de ilgilendiği bir mesele olabiliyor mu?

İşte dayanışma budur.

Bir topluluğun gerçek gücü, üyelerinin birbirinden ne kadar şey aldığıyla değil, birbirine ne kadar iyilik sunduğuyla ölçülür.

Değerli kardeşlerim,

Bizler birbirimizin rakibi değil, iyilikte birbirinin destekçisi olmalıyız. Birbirimizi küçültmek yerine yükseltmeli, ayrılıkları büyütmek yerine sorunları çözmeye çalışmalıyız.

Çünkü ortak bir Tek TANRI’ya yönelen insanların birbirlerine karşı sorumsuz davranmaları büyük bir çelişkidir.

Unutmayalım: Birlik sözle kurulmaz; sadakatle, adaletle, yardımlaşmayla ve samimiyetle yaşatılır.

TANRI bizleri mesajına bağlı kalan, elçisinin ilettiği vahye itaat eden, birbirini destekleyen, iyiliği savunan ve bölünmek yerine dayanışmayı seçen kullarından eylesin. Birbirimize karşı merhametli, TANRI’nın mesajına karşı samimi ve doğruluk konusunda kararlı olalım.

EKİMUS SALAT NAMAZ KILALIM.                                                                        Hutbe: Oğuz